Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθιστόρημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθιστόρημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Ιουλίου 2017

Noir καλοκαιρινά βράδια

Τα καλοκαιρινά βράδια δε τα λες και μυστηριώδη, ειδικά αν ζεις καταμεσής του θεσσαλικού κάμπου με τη ζέστη να μη σου αφήνει και πολλά περιθώρια για οποιαδήποτε δράση, ακόμη και σκέψη. Το καυτό σκοτάδι δεν κρύβει το παραμικρό,δεν είναι σαν την υποβλητική και επιβλητική παγωμένη ατμόσφαιρα του χειμώνα, σαν τον κρύο αέρα που σ' αναγκάζει να τυλίξεις το παλτό σου πιο σφιχτά πάνω στο κορμί. Κι ούτε υπάρχει κανένας αέρας να σφυρίζει άγρια ανάμεσα στα δέντρα, να ξεσκίζει τα κλαδιά, να κάνει τα παραθυρόφυλλα να τρίζουν. Κι έτσι, μ' όλα τούτα,σκεφτόμουν τι βιβλίο να ταιριάζει σε αυτή την κάπως πιο ράθυμη ατμόσφαιρα του καλοκαιριού, που δε μας γεννά κανένα μυστήριο, καμια ιδιαίτερη ιστορία δεν τρέφει.
Τα βιβλία του καλοκαιριού είναι μια ιστορία από μόνα τους. Τα παίρνουμε μαζί μας στην παραλία δίπλα στο κύμα, ίσως να μας συντροφεύσουν σε κάποιο πλοίο, σε κάποιο λεωφορείο, σε κάποιο σταθμό των τρένων ενώ από κάτω μας βράζει ο τόπος, ίσως στην αυλή που καθόμαστε δίπλα στο γιασεμί με το μεθυστικό άρωμα. Πάνε παντού τα βιβλία το καλοκαίρι και γι' αυτό θέλουμε κάτι ιδιαίτερο, να σπάει την πηχτή ζέστη, να φτιάχνει άλλους κόσμους, να 'ναι αυτό που θα φέρει το αίνιγμα στον πυρωμένο καλοκαιρινό κόσμο. Τι άλλο θα ήταν καταλληλότερο από ένα νουάρ μυθιστόρημα; Και μάλιστα ένα ελληνικό νουάρ μυθιστόρημα;
Το ομολογώ πως δεν ήμουν φαν του νουάρ και ούτε έχω διαβάσει αμέτρητα από τούτα τα μυθιστορήματα. Όταν ρούφηξα κυριολεκτικά το Μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας του Ζαν Κλοντ Ιζζό, τότε μπήκα στον κόσμο του νουάρ, στον κόσμο των παθών και του μυστηρίου, της νύχτας και των τραγικών ηρώων. Για το νουάρ, γράφονται πολλά. Μα κυρίως όσα γράφονται επιχειρούν να το διαχωρίσουν από το αστυνομικό μυθιστόρημα, εκεί δηλαδή που το έγκλημα και μόνο αυτό θα βρίσκεται σε πρώτο πλάνο.
Στο νουάρ συναντάμε συνήθως μια μοιραία γυναίκα, μια femme fatale,μια γυναίκα σύμβολο του πειρασμού και της ίντριγκας, κάποιον detective που ψάχνει τις ζωές των ηρώων ως τα έγκατά τους, μυστηριώδη ατμόσφαιρα, φυσικά νεκρούς, έναν ή και περισσότερους και ξεχασμένα πάθη, ιστορίες από το παρελθόν που έρχονται να δώσουν μια άλλη διάσταση και ένα καινούριο νόημα στο παρόν. Συνήθως καταλήγει το νουάρ μυθιστόρημα σ' ένα τέλος τραγικό, μακριά από οποιοδήποτε happy end.

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Ε καλά...δε με σινεπήρες!

Έπεσε στο μάτι μου και λέω δε μπορεί, όχι δε γίνεται, δεν είναι δυνατόν! Mα τελικά είναι... Ναι, αυτό το Φεβρουάριο θα κατακλυστούμε και πάλι από ερωτισμό της πλάκας, στερεοτυπικά κλισέ και δαγκωμένα χείλη. Πάλι θα βλέπουμε παντού το σποτάκι με το ζεύγος που θα προσπαθεί να πείσει για παθιασμένο, αλλά θα το υποστούμε κι αυτό το μαρτύριο. Και τώρα που το συνειδητοποιώ δεν έχω αναφερθεί καν στο όνομα της ταινίας, αλλά δε χρειάζεται θα 'χετε καταλάβει. Το hint με τα δαγκωμένα χείλη φτάνει από μόνο του, γιατί εξάλλου ήταν και το μόνο που έκανε η πρωταγωνίστρια. Δαγκωνόταν. Της είπαν ότι είναι σέξι και λέει τώρα που βρήκαμε πιπέρι ας βάλουμε και στα λάχανα. 
Το Φεβρουάριο λοιπόν θα προβληθούν οι Πενήντα πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι. Προετοιμαστείτε! Αυτό το πενήντα πιο σκοτεινές μου κάνει πολύ άγριο και πρόστυχο. Τσουτσουριάσαμε!

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016

Κατερίνα

Σάββατο βράδυ βγαίνω από το θέατρο Εγνατία με δάκρυα στα μάτια, κάτι μέσα μου τρέμει. Όχι γιατί παρακολούθησα κάτι δακρύβρεχτο και μελό, μα κάτι αληθινό. Μια ιστορία όχι απλώς βασισμένη  σε "αληθινά γεγονότα'', αλλά μια ιστορία αμιγώς πραγματική, όπως ξεκίνησε κάποιες δεκαετίες πριν. Είναι η ιστορία της Κατερίνας. Της Κατερίνας, της μαμά του Πέτρου.


Η Κατερίνα έχει μόλις αυτοκτονήσει. Έχει πιει ασύλληπτα πολλά χάπια και ο γιος της τη βρίσκει νεκρή και γυμνή πάνω στο κρεβάτι. Εδώ ξεκινάει και η ιστορία της. 
Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του '50, σε μια τυπική αστική οικογένεια, η Κατερίνα από πολύ νωρίς διαπιστώνει πως κάτι δεν εξελίσσεται φυσιολογικά στο μυαλό της.  Σκέψεις τρομακτικές, κρίσεις και ένας συνεχής φόβος μήπως κάνει κακό στον εαυτό της. Ζώντας σε μια οικογένεια χτυπημένη από τις ψυχικές διαταραχές η Κατερίνα αγωνίζεται ήδη από παιδί να διαπιστώσει τι είναι αυτό που τη βασανίζει, η οικογένεια όμως ξέρει να κρύβεται καλά και κρύβει και το πρόβλημα της κόρης τους κάτω από το χαλί. ''Μόνο να μη το μάθει ο κόσμος...''

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας #bookhangover

Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας-Ζαν Κλοντ Ιζζό
εκδόσεις:Πόλις



Το νουάρ είναι το μαύρο.Το μαύρο επέλεξε κι ο Ιζζό για να χρωματίσει αυτό του βιβλίο. Κι όμως είναι ένα μαύρο που λάμπει σαν να ΄χει περαστεί πάνω από χρυσαφί που το κάνει να στραφταλίζει.

Στο μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας ο Ιζζό φτιάχνει το ωραιότερο πορτρέτο της Μασσαλίας. Ίσως αυτό να ακούγεται οξύμωρο αν σκεφτούμε, ότι μιλάει για όλα τα σοβαρά προβλήματα αυτής της πόλης. Το οργανωμένο έγκλημα, το ρατσισμό και το ναζισμό, τη φτώχεια, τη βία. Πόσο όμορφη μπορεί να είναι μια πόλη που βράζουν τα σπλάχνα της από το κακό; Κι όμως αν αφού ολοκλήρωσα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου με ρωτούσε κάποιος ''Ποια πόλη της Γαλλίας, θα ήθελες να επισκεφθείς;'' θα απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη ''Τη Μασσαλία''

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

Η απάντηση στο παράλογο (#bookhangover)


''Από εκεί προέρχεται όλη η δυσπιστία μου για τη μέθοδο των λογικών συμπερασμάτων.Είπα στη δικηγόρο μου να μη σε προσλάβει αν πρώτα δε σιγουρευτεί ότι ήσουν απολύτως παράλογος, φίλε''

Σε μια χώρα εντελώς παράλογη ποιος είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσεις την τρέλα; Μα να είσαι παράλογος κι εσύ. Ο Paco Ignacio Taibo II γράφει για το Μεξικό των αρχών της δεκαετίας του '90 στο background μιας αστυνομικής ιστορίας.Ο μονόφθαλμος ντετέκτιβ Έκτορ Μπελασκοαράν Σαϋν προσλαμβάνεται από την ακτιβίστρια, νέα δικηγόρο Μαρισέλα Καλντερόν Γκαλβάν για να βρει ένα νεκρό. Ναι, καλά διαβάσατε, ένα νεκρό. Έναν νεκρό, που πίνει μπύρες και χορεύει στις ντισκοτέκ του Σαν Αντρές.


Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

Αγάπες και μίση (the book edition)

Η ζέστη των τελευταίων ημερών μου έχει καταφέρει σοβαρά πλήγματα. Μην ξεχνάμε, ότι βρίσκομαι και σε μια από τις πιο ζεστές πόλεις της Ελλάδας. Λάρισα. Η πιο ''hot'' πόλη. (Αυτό πάρτε το και μεταφορικά.)
Ενώ λοιπόν το θερμόμετρο σκαρφαλώνει επικίνδυνα, οι αντιστάσεις πέφτουν επίσης επικίνδυνα ειδικά όταν το βράδυ δε μπορείς να κοιμηθείς εξαιτίας του καύσωνα και αρχίζεις τις δεήσεις για να φυσήξει ένα αμυδρό δροσερό αεράκι.
Με τέτοια ζέστη λοιπόν δεν το κρύβω πως ό,τι πιο έντονο μπορώ να κάνω είναι να ατενίζω ταβάνι και να σκέφτομαι. Και το χειρότερο είναι πως σκέφτομαι ό,τι πιο άσχετο μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους.
Ενώ λοιπόν ελπίζω, παρά τις αντίθετες μετεωρολογικές προβλέψεις πως κάποια στιγμή θα δροσιστούμε κι εμείς οι ξεροψημένοι Λαρισαίοι κατά τη διάρκεια προσεκτικής παρατήρησης ταβανιού σκεφτόμουν τα βιβλία που είχα φάει κόλλημα, τα βιβλία που έχω διαβάσει παρά πολλές φορές, τα βιβλία που με άφησαν αδιάφορη και αυτά που παράτησα είτε ήδη στο ξεκίνημα, είτε ακόμα και λίγες σελίδες πριν το τέλος.
Και ξεκινάω με βιβλία που έχω διαβάσει πολλές φορές. Κι όταν λέω πολλές, το εννοώ.

Σάββατο 26 Ιουλίου 2014

Του θέρους τα βιβλία...





Λοιπόν...αυτό το άρθρο κανονικά θα έπρεπε να είχε γραφτεί στην αρχή του καλοκαιριού,κάπου εκεί τον Ιούνη,που σκεφτόμαστε,πώς θα περάσουμε το καλοκαίρι μας και πώς θα απολαύσουμε τους τρεις θερμότερους μήνες του χρόνου.Και πολλές φορές αναζητούμε και τα βιβλία,που θα μας κάνουν συντροφιά είτε σε μια όμορφη,ήρεμη παραλία με γαλανά νερά,είτε στην αυλή του σπιτιού μας με τα λουλούδια γύρω-γύρω,είτε σε κάποιο μπαλκόνι,που βλέπει ως μακρυά εκεί,που ενώνεται ο ουρανός με τη θάλασσα μ' ένα μπουκάλι παγωμένη μπύρα στο τραπέζι.

Λένε,πως κάθε καλοκαίρι έχει τη δική του ιστορία,εγώ λέω πως κάθε καλοκαίρι έχει και τα βιβλία του και σήμερα θα σας προτείνω κάποια από αυτά.Αρκετά απ' αυτά είναι βιβλία,που διάβασα στα παιδικά κι εφηβικά μου χρόνια,όμως δε σημαίνει,πως δε μπορεί να τα διαβάσει ευχάριστα κι ένας ενήλικας.Και θα τα διαβάσετε και θα τα ευχαριστηθείτε.Το υπόσχομαι!

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2014

Στην Αίθουσα του Θρόνου...

''η Αίθουσα του Θρόνου''


Υπάρχει άνθρωπος,που να μην κρατάει μέσα του κάτι μυστικό;Ένα κρυφό συναίσθημα,μια κρυφή σκέψη,ένα κρυφό στόχο,ένα κρυφό του λόγο ή ακόμα και μια κρυφή ζωή;
Ένα καυτό ελληνικό καλοκαίρι,σ’ ένα κυκλαδίτικο νησί τα μυστικά των ηρώων της αίθουσας του θρόνου,δε θα αντέξουν κάτω από το ανελέητο φως του ήλιου και θα αναδυθούν στην επιφάνεια κάνοντας τους,να παλεύουν ακόμα και με τον ίδιο τους τον εαυτό.

‘’Τούτη την ώρα που το νησί ξεκόβει σα γαλέρα απ’ την καταχνιά με λατίνια και μύλους και τρούλους,μοιάζει να ταξιδεύει σε καιρούς του Αιγαίου παλιούς,όταν οι κρινοδάχτυλες πριγκιπέσσες της Παροναξιάς το παίρναν προίκα μαζί μ’ ένα ρόδι για γούρι…’’