Μετά τα μεσάνυχτα (ένα αγαπημένο top5)

Το καλοκαίρι εδώ στη Λάρισα είναι κάπως ζεστό (το ζεστό είναι κατ' ευφημισμό για να μη γράψω χειρότερα) και τα βράδια μια δυσκολία για να κοιμηθούμε την έχουμε. Πρέπει λοιπόν κάπως να περάσει η ώρα. Θα πας μια βολτίτσα να δροσιστείς ή να κάνεις πως δροσίζεσαι τέλος πάντων, ενώ κατά τα άλλα το βρακί σού έχει γίνει δεύτερο δέρμα, θα διαβάσεις και το βιβλίο σου, θα χαζέψεις λίγο στο διαδίκτυο...τι γίνεται όμως όταν βαρεθείς με όλα αυτά ή πολύ απλά η ζέστη σε έχει-όπως λέμε και στην καθαρεύουσα-ζαβλακώσει; Θα ανοίξεις την τι βι σου και θα κάνεις ανελέητο ζαπινγκ που δεν απαιτεί και καμια ιδιαίτερη πνευματική κόπωση. 

Οι μεταμεσονύχτιες ώρες,μετά από ίδια πείρα, μπορώ να σας πω ότι κρύβουν πραγματικά τα πιο ενδιαφέροντα τηλεοπτικά προγράμματα. Μπορείς να πετύχεις από καμένες τηλεοπτικές σειρές των αρχών της δεκαετίας του '90, όπου οι ηθοποιοί κυκλοφορούσαν με μαλλί-κάσκα-χελιδονοφωλιά ως ψαγμένα ντοκιμαντέρ που δεν υπάρχει περίπτωση να προβληθούν σε κανονική ροή προγράμματος.

Έτσι μετά από κάποια χρόνια πείρας στο χώρο των μεταμεσονύχτιων τηλεοπτικών προγραμμάτων έχω να καταθέσω το εξής top 5. 

Ζητάμε λίγο πολιτισμό!

Από τότε που ξεπάστρεψαν την ΕΡΤ και μας προανήγγειλαν μια ολοκαίνουρια ΝΕΡΙΤ, εξ ολοκλήρου ανανεωμένη ανέμενα πώς και πώς να δω πώς θα γίνει το νέο ‘’διαμαντάκι’’ της ελληνικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης.Ακούστηκαν πολλά.Μέχρι κι ότι θα ετοιμαστεί ένα ελληνικό BBC!

Μέχρι τώρα βέβαια μόνο BBC δεν έχουμε δει…Και σκέφτομαι πως σ’ αυτή τη χωρά δεν υπάρχει καν η στοιχειώδης οργάνωση και διάθεση να δημιουργηθεί ένα κρατικό κανάλι με οργανωμένο, πλουραλιστικό πρόγραμμα για όλους.Ένα κανάλι που θα μπορούμε ίσως (ίσως λέω ίσως…) να το εμπιστευόμαστε κάπως περισσότερο στις ειδήσεις που μας παρουσιάζει, που θα παράγει πολιτισμό και δε θα αναπαράγει απλά την ανία και την παντελή έλλειψη καινοτομίας των υπόλοιπων καναλιών.

Παρακολουθούσα πολύ ΕΡΤ όταν ήμουν παιδί,έφηβη αλλά και αργότερα όντας φοιτήτρια.Τη μέρα που ανακοινώθηκε η διάλυσή της σοκαρίστηκα. ‘’Και τώρα πού θ’ ακούω Δεύτερο Πρόγραμμα σκέφτηκα;’’ Ομολογώ γαϊδουρινή η πρώτη σκέψη μου που θα έπρεπε να μπει στη θέση της δεύτερης που ήταν ‘’Τι θα γίνει με τους εργαζομένους;’’

Το δελτίο των οχτώ

Σε μια από αυτές τις σελίδες που εύχεσαι να μην υπήρχαν καν στο διαδίκτυο, αλλά εμφανίζονται συνεχώς μπροστά σου στο χρονολόγιο του facebook υπό τη μορφή διαφήμισης διαβάζω τίτλο με πολλά θαυμαστικά παρακαλώ-αυτά τραβάνε το μάτι-«Ο Παπανώτας καρφώνει, ότι έβλεπε το στρινγκ της Ηλιάκη».Κάνω κλικ στο σύνδεσμο γιατί πραγματικά είχα την ακατανίκητη περιέργεια να μάθω τι στο καλό μπορεί να γράφεται σ’ ένα τέτοιο άρθρο.Εντάξει δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορούν τέτοιου είδους τίτλοι στο διαδίκτυο αλλά τώρα πραγματικά αποφάσισα να το ψάξω λίγο το θέμα.Αφού διάβασα δέκα πλήρως άχρηστες και αδιάφορες σειρές-που είναι αδιάφορες για όλο τον κόσμο αν κρίνω και από τα σχόλια που υπάρχουν κάτω από το post-σκέφτηκα πως κάτι τέτοια θέματα πλασάρονται ως είδηση.«Είδηση», που πάει να πει, ότι ένα θέμα φτάνει να γίνει «είδηση» γιατί έχει τα λεγόμενα οχτώ αστεράκια, δηλαδή επικαιρότητα,εκκρεμότητα,εγγύτητα,εκρηκτικότητα,συγκίνηση,σπουδαιότητα,συνέπειες,σπανιότητα.

η τηλεόραση πάει πανεπιστήμιο!

Ξεκινάει νέα σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά σε λίγες μέρες.Η γειτονιά μου έχει ήδη κατακλυστεί από φοιτητές,που ψάχνουν να βρουν το ''παλατάκι''.Γιατί όσο μικρό και όσο στενάχωρο και να 'ναι το φοιτητικό σπίτι,για τον ίδιο το φοιτητή είναι και θα είναι για πάντα το ωραιότερο σπίτι,που έχει ζήσει!Ξεκινάνε τώρα λοιπόν τα ωραία!Τα πολύ πολύ ωραία για την ακρίβεια!Και γι' αυτό τα φοιτητικά χρόνια αποτυπώθηκαν και στην τηλεόραση.Πέρυσι τέτοιο καιρό είχα γράψει αυτό το κείμενο για ένα φοιτητικό περιοδικό.Εν τέλει δε δημοσιεύθηκε,αλλά το είχα τόσο λατρέψει,που δε θα μπορούσα να μην το δημοσιεύσω στο blog!