Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άνοιξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άνοιξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015

''Άνοιξη''-απ' το ανοίγω

Άνοιξη-από το ανοίγω.Ένα ρήμα που υποδηλώνει κίνηση, ενέργεια, ένα ξεκίνημα.
Και είναι και η άνοιξη εξάλλου ένα ξεκίνημα.Διόλου τυχαίο το όνομά της.Συμβολικό και πλήρως αντιπροσωπευτικό.
Και το ξεκίνημα γίνεται με το Μάρτη.Αυτό το μήνα που κάνει λίγο σαν κυκλοθυμικό και πεισματάρικο κοριτσάκι και που ξέρει να ξεγελάει με τον καλύτερο τρόπο.

Πέμπτη 1 Μαΐου 2014

Σ' αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη




Σήμερα απλά θα φλυαρήσω.Ναι,γιατί σήμερα μπήκε ο Μάης και είναι (μαζί με τον Αύγουστο) ο αγαπημένος μου μήνας.Όχι πολύ κρύο πια,ούτε και πολύ ζέστη,να ψάχνουμε μια σκιά να δροσίσουμε το λιωμένο μας κορμί.Έχει λουλούδια παντού,έχει ένα προμήνυμα ‘’έρχεται το καλοκαίρι’’ ,έχει βέβαια και εξεταστική(αυτό το κάνω γαργάρα προς το παρόν…),έχει και μια μέρα αργία,οπότε ναι,ναι!είναι προνομιούχος μήνας.Κάτι λοιπόν το ανοιξιάτικο αεράκι,κάτι η γύρη και οι μελισσούλες,κάτι που όλα βρίσκονται στην αναγέννησή τους,οι καλλιτέχνες εμπνέονται κι αυτός ο μήνας υπήρξε τελικά η αφορμή για ‘’haute couture’’

Σάββατο 15 Μαρτίου 2014

Περί ελευθερίας...





Φοβερή εποχή η άνοιξη!Είχα εκφράσει τη λατρεία μου και σε προηγούμενη ανάρτηση,αλλά θέλοντας και μη το ξαναλέω γιατί προχθές κατεβαίνοντας να πάω στη σχολή περνώντας μέσα από το παρκάκι κοντά στο σπίτι μου είδα,πως έσκασαν μύτη τα πρώτα αγριολούλουδα!Ήταν κατακίτρινα,απλά πανέμορφα!!

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Στην αρχή της άνοιξης...

Μπήκε και η άνοιξη!Πραγματικά αγαπώ πολύ όλες τις εποχές,αλλά η άνοιξη έχει κάτι μαγικό.Είναι ίσως,που η φύση ξαναγεννιέται,αναγεννάται μετά το μικρό θάνατο του χειμώνα.Αγαπώ την άνοιξη για τα χρώματά της.Λατρεύω τα χρώματα κι ας μη φαίνεται αυτό στα ρούχα μου ή στο δωμάτιό μου.Αυτά τα χρώματα της άνοιξης είναι εξωπραγματικά!
Μέχρι τα δεκαοχτώ μου ζούσα σ’ ένα μικρό χωριό.Εκεί να δεις χαμός με τα λουλούδια!Το οικόπεδό μας γέμιζε με χαμομήλια.Παντού χαμομήλια.Πηγαίναμε με την αδερφή μου και περπατούσαμε ανάμεσα τους και μετά μας έπιανε φαγούρα,γιατί όλο και κάποιο έντομο θα άφηνε τη σφραγίδα του πάνω μας,αλλά μας άρεσε τόσο πολύ!Βγάζαμε φωτογραφίες και μετά τις εμφανίζαμε-δεν είχαμε τις ψηφιακές κάμερες ακόμα-και φαινόμασταν σα δυο μικροί μπόμπιρες στο τεράστιο ασπρο-κίτρινο χαλί!Όσο για το άρωμα…κρίμα,που δε μπορεί να ενσωματωθεί σ’ αυτό το post!
photo via:http://imgfave.com/view/1183104