Η κούκλα

Πριν λίγες μέρες η πολυτάλαντη και πολυγραφότατη Christina Andromeda ανέβασε στο ίνσταγκράμ της μια φωτογραφία του παιχνιδάδικου Πινόκιο που βρίσκεται στην οδό Δημητρίου Γούναρη στη Θεσσαλονίκη. Βλέποντας τη βιτρίνα του μαγαζιού, γεμάτη με όμορφα παιχνίδια και ζωηρά χρώματα συγκινήθηκα. Τη βιτρίνα αυτή μαζί με τη βιτρίνα από το βιβλιοπωλείο Κεντρί ακριβώς δίπλα τις λάτρευα.
Ανεβοκατέβαινα τη Γούναρη και πάντα σταματούσα εκεί να χαζέψω τα βιβλία και να σκεφτώ ποιο θα είναι το επόμενο που θα αγοράσω και μετά να χαζέψω τα παιχνίδια και κυρίως τις κούκλες. Κάτι κούκλες μεγάλες, ντυμένες με υπέροχα ρουχάκια, σχεδόν σαν αληθινά μωρά. Τόσο όμορφες!
Καθόμουν και χάζευα κι ας μην αγαπούσα ποτέ τέτοιου είδους παιχνίδια ούτε καν ως παιδάκι. 
Κάποτε βρέθηκε στη βιτρίνα μια κουκλίτσα πανέμορφη. Με ξανθά κοτσιδάκια, κόκκινο φορεματάκι και ζακετάκι, λευκά σοσονάκια και παπουτσάκια. Από το λαιμό κρεμόταν η πιπίλα της.

Summer Wine-My summer memory #game

Πλαταμώνας Πιερίας-εκεί,που κοιτούσαμε το ηλιοβασίλεμα

Σκέφτεσαι καλοκαίρι.Καλοκαίρι ίσον ξεκούραση,πολλή ξεκούραση.Και ανεμελειά.Δε σε νοιάζει τίποτα.Και φυσικά διακοπές!Και τώρα που λέω διακοπές μου έρχεται στο μυαλό η μαγική λέξη!«camping»Camping με τις φίλες.

Σταγόνες στο γιαλό-το παιχνίδι της αγάπης

Κάποτε θα γνωριστούμε τυχαία σε κάποιο σπίτι φιλικό…Γνωρίστηκαν τυχαία στο σπίτι φίλων τους.Ήταν μια γιορτινή ημέρα,όλοι ήταν χαρούμενοι και γελούσαν.Ήταν μια μέρα του Οκτώβρη…

Κι άρχισαν,να κάνουν παρέα.Απλή παρέα,αγνή παρέα,χωρίς τίποτα άλλο.Συμπάθησαν πολύ ο ένας τον άλλο.Τότε ούτε που μπορούσαν,να φανταστούν…

Η τριακοστή πρώτη σελίδα

via

Μ’ αρέσει πολύ,να διαβάζω.Τα πάντα,όχι μόνο λογοτεχνία.Διαβάζω όλα τα έντυπα,που θα πέσουν στα χέρια μου,ακόμα και τα φυλλάδια των delivery ή τα διαφημιστικά των super market.Πείτε το και ανωμαλία,δεν ξέρω…αλλά ακόμα κι αυτά τα βρίσκω ενδιαφέροντα.

Η λογοτεχνία είναι βέβαια η μεγάλη μου λατρεία,ο εθισμός μου…Στην Τρίτη λυκείου,ανάμεσα στη φιλοσοφία,τα λατινικά και την έκθεση έβρισκα κάθε μέρα λίγο χρόνο να διαβάσω έστω και λίγο από ένα μυθιστόρημα.Θυμάμαι,πως προς το τέλος-κοντά στις εξετάσεις,διάβαζα την Ακολουθία της Οξφόρδης.Δε το λες και ελαφρύ,αλλά εμένα με ξεκούραζε.Ήταν κάτι διαφορετικό,απ’ αυτά,που γέμιζαν τις υπόλοιπες ώρες της μέρας μου.

Από τότε,που ξεκίνησα,να διαβάζω μόνη μου βιβλία,έως και σήμερα έχω διαβάσει αρκετά.Γι’ αυτό που λυπάμαι,αλλά το αναγνωρίζω και ως μια φυσική συνέχεια των πραγμάτων,είναι,ότι πλέον ενθουσιάζομαι πολύ πολύ δύσκολα,από ένα βιβλίο.Πάνε οι εποχές,που με την αδερφή μου τρελαινόμασταν τόσο πολύ για το ‘’Βαγγέλη,το αρκουδάκι των Χριστουγέννων’’,που το ξέραμε απ’ έξω!!

music makes my day!! IT'S AN AWARD!!

Σκεφτείτε λίγο,πως θα ήταν η ζωή μας χωρίς μουσική!Δε θα ΄χαμε μελωδίες να μαγευόμαστε!Δε θα 'χαμε τραγούδια να σιγοψιθυρίζουμε!Δε θα 'χαμε αφορμή και συνοδεία για να αφήσουμε ελεύθερο το κορμί μας και να χορέψουμε!
Γι' αυτό και η μουσική είναι το πιπέρι της ζωής μας!Την κάνει πιο πικάντικη!
Τη λατρεύουμε λοιπόν γι' αυτό και εδώ στη blogογειτονιά την κάναμε και βραβείο!Music Award έχω σήμερα από την Κική και τη Μαρία και τις ευχαριστώ πολύ!

Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη μου!! *η δική μου παγωμένη version*

πηγή φωτογραφίας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά.Για την ακρίβεια όσα ταξίδια έχω κάνει(εκτός από ένα)είναι στο εσωτερικό,στην Ελλάδα μας.Όχι ότι έχω ταξιδέψει λίγο εντός Ελλάδας.Είναι ένα από τα πράγματα για τα οποία θα ευχαριστώ τους γονείς μου.Μπορεί να μη μας αγόραζαν το πιο ακριβό μπουφάν ή τα καλύτερα παπούτσια και η μικρότερή μου αδερφή να φορούσε πολλές φορές τα δικά μου ρούχα,αλλά πάντα φρόντιζαν,να μας πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές τα καλοκαίρια.Κάναμε πολλά ταξίδια στην Ελλάδα.Έχω θαυμάσει τις ομορφιές του Ναυπλίου,έχω αποκλειστεί στους Παξούς μετά από απαγορευτικό,ανέπνευσα με λαιμαργία το οξυγόνο στο Περτούλι,θαύμασα με τις ώρες τα εκθέματα στο εθνικό αρχαιολογικό μουσείο,περπάτησα στα πέτρινα γεφυράκια των Ζαγοροχωρίων.Κι όλα αυτά με την οικογένειά μου!Αυτό είναι για ΄μενα και το μαγικό της υπόθεσης.Και δεν ήταν μόνο ο προορισμός.Η διαδρομή είναι πάντα κάτι,που έχει να μας δώσει πολλά!Σ’ αυτές τις διαδρομές οι τέσσερίς μας μιλούσαμε για όλα,ακούγαμε μουσική,γελούσαμε.