Στιλέτο κατάστηθα

Όταν μετά από αρκετές μέρες διαβάσματος λόγω εξεταστικής βγήκα με μια πολύ καλή μου φίλη έξω για ψώνια θέλοντας να εκμεταλλευτούμε και τις εκπτώσεις των καταστημάτων,δεν περίμενα όλα αυτά,που θα συνέβαιναν εκείνη τη μέρα.Ήταν ένα πολύ ωραίο,ηλιόλουστο πρωινό και η αγορά ήταν γεμάτη κόσμο,ώστε περπατούσαμε στο πεζοδρόμιο με αρκετή δυσκολία.Έπειτα από αρκετή ώρα,που χαζεύαμε βιτρίνες,αποφασίσαμε να μπούμε επιτέλους σ’ ένα κατάστημα ρούχων.Τριγυρίσαμε για λίγο εδώ κι εκεί ψάχνοντας να βρούμε κάτι,που θα μας αρέσει.Καθώς περπατούσα αργά-αργά διαπιστώνω πως η φίλη μου είχε μείνει καρφωμένη σ’ ένα σημείο.Της μίλησα και μου απάντησε σαν υπνωτισμένη ενώ το βλέμμα της είχε καρφωθεί όπως θα καταλάβαινα μετά από δευτερόλεπτα στο σταντ με τα μπλουζάκια.Τα μάτια της έλαμπαν και χωρίς να το καταλάβω με μια ταχυδακτυλουργική κίνηση έβγαλε την τσάντα από τον ώμο της,την πέταξε πάνω μου και έτρεξε προς το σταντ με τα χέρια απλωμένα!Τότε κατάλαβα,πως μόλις είχε ‘’ερωτευτεί’’.Τι;Μα ένα από τα κρεμασμένα μπλουζάκια!