Τα βιβλία,που είχαν ρόδες

Πήγα σχολείο στο δημοτικό ενός χωριού οχτακοσίων κατοίκων.Ήταν ένα σχολείο μικρό,επαρχιακό,που όμως το λάτρεψα.Ας μην είχαμε καθηγητές μουσικής,ξένων γλωσσών…Δε με πείραζε γιατί ζούσα υπέροχες στιγμές.Μία από αυτές τις πολύ ωραίες αναμνήσεις,μου ήρθε στο μυαλό αυτές τις ημέρες διαβάζοντας για το συνταξιούχο δάσκαλο στην Ιταλία,που με ένα τρίτροχο-βιβλιοθήκη γυρίζει στα χωριά για να δανειστούν τα παιδιά βιβλία.Θυμήθηκα αμέσως την κινητή μονάδα της δημοτικής βιβλιοθήκης Λάρισας,που ανά τακτά χρονικά διαστήματα ερχόταν στο σχολείο μας και στα σχολεία άλλων χωριών.