Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

''Αυτή είναι φεμινίστρια!''


Αυτό το κείμενο θα πρεπε να είχε γραφτεί για τη μέρα της γυναίκας. Τη μέρα που οι περισσότεροι άνδρες μας εύχονται ''Χρόνια Πολλά''. Δεν είναι όμως γιορτή, είναι επέτειος και ημέρα μνήμης.Στις 8 Μαρτίου του 1857, εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας ζητούν για πρώτη φορά καλύτερες εργασιακές συνθήκες και εργασιακά δικαιώματα. Γυναίκες που εργάζονταν σε κάτεργα για λίγα ψίχουλα όρθωσαν το ανάστημά τους.Αυτό πρέπει να θυμόμαστε. Τα ''Χρόνια Πολλά'', τα λουλούδια, τις αγκαλίτσες, συγγνώμη αλλά τα έχω γραμμένα εκεί που δεν πιάνει μελάνι. 

Θα μου πεις, έλα τώρα Ανθή μη γίνεσαι τόσο αρνητική. Δεν είναι φυσικά αρνητισμός, αλλά μια απλή διαπίστωση και αποδοκιμασία της γενικότερης υποκρισίας. Δε μου καίγεται καρφί για το ''Χρόνια Πολλά'', όταν την ίδια στιγμή κάποιος με αποκαλεί φεμινίστρια, χρησιμοποιώντας τη λέξη σα βρισιά. ''Αυτή είναι φεμινίστρια!'', σαν να λένε ''Αυτή είναι εγκληματίας, παραβατική, αντικοινωνική''.
Συζητάω αρκετά συχνά με ένα πολύ καλό μου φίλο για ζητήματα του ρόλου του άνδρα και της γυναίκας στο πλαίσιο του φλερτ και των σχέσεων. Διαφωνεί καθέτως και οριζοντίως, όταν του λέω πως δε διστάζω να φλερτάρω εγώ έναν άνδρα, όταν μου αρέσει και πως ναι θα κάνω, εάν νιώθω έτοιμη, εγώ το πρώτο βήμα. Οι απαντήσεις του είναι φυσικά αποδοκιμαστικές και αυτό που με τρελαίνει, μου ανάβει λαμπάκια και πολυελαίους, είναι τα επιχειρήματα ''Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις εσύ την πρώτη κίνηση. Είναι άνδρας, αν σε ήθελε θα την είχε κάνει αυτός'' και ''Ο ρόλος σου ως γυναίκα, για να παραμείνεις θηλυκό, είναι να μη φλερτάρεις εσύ πρώτη''.
Οι κοινωνιολόγοι, όταν κάνουνε λόγο για κοινωνικούς ρόλους, αναφέρονται στο σύνολο των προσδοκιών που έχουμε από κάποιο άτομο ανάλογα με τη θέση του. Για παράδειγμα από ένα γονιό η κοινωνία αναμένει να φροντίζει το παιδί του, να του παρέχει τροφή, στέγη, στοργή. Από ένα βουλευτή αναμένεται να είναι ευσυνείδητος, να επιτελεί σωστά τα καθήκοντά του, να είναι αμερόληπτος και ούτω καθεξής. Από τη γυναίκα λοιπόν τι αναμένεται; Αν επιχειρήσετε να το ψάξετε θα διαπιστώσετε πως αυτά που προσδοκά η βαθιά πατριαρχική μας κοινωνία είναι εξαιρετικά αντιφατικά. Το πιο απλό παράδειγμα είναι από τη μία να ακούς προτροπές του τύπου ''Ντύσου και λίγο πιο θηλυκά,βάψου λίγο,πώς να σε κοιτάξει έτσι άνδρας;'' και από την άλλη ''Ε, με τέτοιο μίνι που φορούσε, τον τραβούσε το βιασμό ο οργανισμός της, ήταν ντυμένη σαν πόρνη''.
Για να επανέλθω στα επιχειρήματα του φίλου μου (Π. πρωταγωνιστείς και σε άρθρο ρε, τι άλλο θες;), είναι ξεκάθαρο πως απηχούν αντιλήψεις σχετικά με τον ''παραδοσιακό'' άνδρα και την ''παραδοσιακή'' γυναίκα. Εδώ να πω, πως, όταν η λέξη παραδοσιακός δεν είναι μπροστά από χορό ή φαγητό, κάτι συντηρητικό μου μυρίζει.Η αντίληψη που θέλει τη γυναίκα να κάθεται άπραγη, να μην έχει πρωτοβουλία στο φλερτ, στις ερωτικές σχέσεις και αντίστοιχα τον άνδρα να είναι ο κυνηγός, να επιβάλλεται να είναι ο κυνηγός για την ακρίβεια, τι άλλο δείχνει από ένα βαθιά εσωτερικευμένο πατριαρχικό τρόπο σκέψης; Το επιχείρημα που ακολουθεί συνήθως τις αντιρρήσεις μου είναι ότι οι γυναίκες χάνουμε τη θηλυκότητά μας και ευνουχίζουμε τους άνδρες. Προφανώς για τους άνδρες το κακομοίριασμα και η δειλία είναι η επιτομή της θηλυκότητας; Η και κάτι ακόμα. Με το επιχείρημα της θηλυκότητας που ισοδυναμεί με αθωότητα και ουσιαστικά με την προτροπή ''κάτσε στα αυγά σου'' βρίσκουν ακόμη ένα πάτημα να μας κάνουν να αισθανθούμε ενοχικά και να μη διεκδικούμε αυτό που θέλουμε είτε είναι ερωτικός σύντροφος, είτε θέση εργασίας.Ευχαριστώ, πάντως δε θα πάρω.


Και κάτι ακόμη για τους άνδρες. Αυτή η λογική βλάπτει εσάς τους ίδιους περισσότερο απ' ό,τι φαντάζεστε. Σας θέλει πάντα ετοιμοπόλεμους, έως και ωμούς και υπεύθυνους να ξεκινήσετε εσείς τη διαδικασία του φλερτ.Αγνοεί ότι δεν είστε σούπερ ήρωες, αλλά άνθρωποι που μπορεί να είστε και συνεσταλμένοι, και κάποια στιγμή διστακτικοί ακόμη και να φοβάστε την απόρριψη.Ο ρόλος σας δεν είναι να πάτε με όσες περισσότερες γυναίκες μπορείτε. Η παραπάνω αντίληψη, ξέρω, σας θέλει σούπερ αρρενωπούς και sex machines, χωρίς συναισθήματα.Think about it!
Όσο για τον τίτλο ''φεμινίστρια'' δε ντρεπόμαστε, είμαστε περήφανες να τον κουβαλάμε.Ο φεμινισμός παλεύει και για τους άνδρες και όσο θα υπάρχουν αγγελίες που ζητάνε νέα δικηγόρο, όσο ο βιαστής θα δικαιολογείται γιατί τον ''προκάλεσε'' το στενό μπλουζάκι της κοπέλας, όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι η ανεργία ανέβηκε από τότε που η γυναίκα βγήκε στην αγορά εργασίας (ναι..το άκουσα κι αυτό και μάλιστα από άνθρωπο που δηλώνει βαθιά θρησκευόμενος), τόσο θα παλεύουμε ενάντια στην πατριαρχία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου