Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Λευκό-ψάθινο-καλοκαιρινό

Είχα περιγράψει σε προηγούμενη ανάρτηση,πόσο εύκολα καίγομαι από τον ήλιο και ότι το μαύρισμα για εμένα είναι ένα άπιαστο όνειρο!Γι’ αυτό και πάντα και παντού έχω μαζί αντιηλιακό και καπέλο.Τα καπέλα βέβαια πρέπει,να σου πω πως παλαιότερα δεν τα είχα και σε ιδιαίτερη εκτίμηση.Ένιωθα πάντα,ότι μου έκλεβαν λίγο από το οπτικό μου πεδίο κι επειδή με τα γυαλιά μου δεν έβλεπα,που δεν έβλεπα πανοραμικά το να φοράω καπέλο ήταν ένα επιπλέον εμπόδιο για εμένα.Άσε που όταν έβαζα πλατύγυρο καπέλο ένιωθα σαν να έχω ένα μεγάλο ταψί πάνω από το κεφάλι μου,όταν φορούσα καπελάκι τζόκεϊ απ’ την άλλη ένιωθα έτοιμη,να πάω να ρίξω μπετά σε οικοδομή κι έτσι δε με ικανοποιούσε τίποτα!



Κι ούτε το χειμώνα φορούσα κι ας λάτρευα πάντα τους στραβά φορεμένους γαλλικούς μπερέδες!Μπελάς λοιπόν,αλλά τα τελευταία χρόνια αποφάσισα,πως αν θέλω να τριγυρίζω στον ήλιο και να μην είμαι σαν ζαλισμένο κοτοπουλάκι ή ακόμα χειρότερα με ηλίαση,πρέπει να φορέσω καπελάκι πάραυτα.Έψαχνα λοιπόν που λες και ξεκίνησα από ένα πολύ ωραίο ψάθινο λευκό καπέλο.Και πήγαμε πολλές βόλτες μαζί,έφαγε αλάτι στις θάλασσες,κάηκε αυτό απ’ τον ήλιο και δεν κάηκα εγώ,πολυφωτογραφήθηκε,αλλά…η κάτοχός του έχει μια πολύ πολύ κακή συνήθεια!Είναι αφηρημένη μερικές φορές και ιδίως όταν ταξιδεύει και έτσι πέρυσι το λευκό ψαθάκι έμεινε για πάντα μόνο του (μπορεί και όχι) στη θέση ενός λεωφορείου…Πάω μετά από λίγες ημέρες ν’ αγοράσω άλλο καπέλο-λευκό πάλι-ναι!δεν συγκρατεί και το φως του ήλιου,οπότε το προτιμούμε.Ψάθινο πάλι ωραίο με τα καραβόσχοινά του πάνω και τις χαντρούλες του-μες στο καλοκαίρι βρε παιδί μου!Αλλά….αχ…ούτε κι αυτό άντεξε πολύ και ήδη από πέρυσι έφυγαν τα σχοινάκια και φέτος για κάποιον ανεξήγητο λόγο,το γείσο στράβωσε λες και κάθισα πάνω στο καπέλο και το ξεζούμιξα.Και τώρα σκέφτομαι…πραγματικά,να πάω να πάρω καινούριο καπέλο ή να πάρω κανα μαντήλι να το φοράω κιόλας,να ανεμίζει από το θαλασσινό αεράκι κι εγώ να το παίζω μοιραία;
Ή μήπως να καθίσω να γράψω παραμύθι ‘’οι περιπέτειες ενός καπέλου’’;Αν μη τι άλλο θα είναι ένας φόρος τιμής!



Για πείτε…εσείς τι προτείνετε;




Και να μην παραλείψω φυσικά και καλοκαιρινή βιβλιοπρόταση όχι άσχετη με το θέμα μας:Τα ψάθινα καπέλα της Μαργαρίτας Λυμπεράκη είναι ένα βιβλίο,που αξίζει να διαβάσετε.

10 σχόλια:

  1. Πραγματικά επειδή λατρεύω τα καπέλα, δε μπορώ να σου προτείνω κάτι διαφορετικό!Καλό το μαντίλι, αλλά σαν το καπέλο κάτω από τον ήλιο δεν υπάρχει!
    Ελπίζω να καταλήξεις τελικά σε αυτό που θα σε βολέψει περισσότερο και να ευχαριστηθείς το καλοκαιράκι σου!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βάσω πήγα ήδη και πήρα καινούριο καπέλο...απ' αυτά που είναι της μόδας,τύπου καβουράκι!!για να δούμε πόσο θ' αντέξει!!

      Διαγραφή
  2. Τα σπάει η περιγραφή! :]

    Καπέλο ψηφίζω. Μα δεν ξέρει η Βουγιουκλάκη;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τι καπέλο,ε Λυσιππάκι; Ψάθινο!! Ένα τέτοιο να φορέσω,να βρω και μια βάρκα και ν' αρχίσω το τραγούδι!!

      Διαγραφή
  3. Πόπο χτυπάς φλέβα! Αυτή τη βδομάδα είμαι Αθήνα, έχω γυρίσει όλο το Μοναστηράκι και δεν έχω βρει ακόμα ένα αξιόλογο καπέλο.. ζω κι εγώ το δράμα μου (είμαι και λίγο παράξενη σ' αυτά!).
    Πάντως αν θέλεις να το παίζεις ωραία και μοιραία, μην κυκλοφορείς στον ήλιο -σε θέλουμε σώα και αβλαβή-. Διαφορετικά πάρε καμιά δεκαριά καπέλα για καβάντζα για να μην ξεμείνεις ποτέ!
    Τα φιλιά μου στην όμορφη ηλιοκαμμένη δεσποινίδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιώτα μου εγώ κάτι βρήκα,που μου άρεσε!Κάτι παρόμοιο μ' αυτό,που φοράω στη φωτογραφία-αν και δε φαίνεται καλά!Όταν βρεις καπέλο ανέβασε κι εσύ μια φωτό να το δούμε!
      Τον ήλιο πάντως τον αποφεύγω έτσι κι αλλιώς!Είναι ο μεγάλος μου εχθρός!

      Διαγραφή
  4. Πάντα καπέλο ο κόσμος να χαλάσει! Να προσέχεις κορίτσι! Εμένα μου είναι κυριολεκτικά αδύνατον να κυκλοφορώ κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, παθαίνω μεγάλη ζημιά μετά. Με πιάνουν ημικρανίες, ναυτίες και τρέχει η μύτη μου αίμα! Ακούγεται τρομακτικό αλλά λέγεται ηλίαση. Χα και τώρα που είπα ηλίαση θυμήθηκα ένα παλιό λογοπαίγνιο που κάναμε με την παρέα. Δούλευε κάποτε στην Πρίγκηπο (το καφέ στο τουρικό προξενείο ξέρεις..) ένα παλικάρι πολύ πολύ όμορφο που τον έλεγαν Ηλία και ήταν και πολύ ξανθός μάλιστα, ηλιόλουστος. Κι όταν πηγαίναμε για καφέ εκεί λέγαμε πως κάνουμε Ηλιοθεραπεία χαχαχα κι όταν φεύγαμε λέγαμε ότι πάθαμε Ηλίαση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα εγώ ευτυχώς δεν έχω φτάσει σε σημείο ηλίασης...είναι άσχημη κατάσταση πάντως και πολύ επικίνδυνη!!
      Στην Πρίγκηπο εγώ γιατί δεν έχω πετύχει κανέναν ωραίο;;;Τι γίνεται;; Είναι πάντως ένα από τα πιο αγαπημένα μου μέρη στη Θεσσαλονίκη!!

      Διαγραφή
  5. Χαχαχα πολυ γελασα βρε Ανθη μου... εγω δεν εχω βαλει ποτε καπελο πουθενα..βασικα.. εχω βαλει απο αυτα του τζαμπο απλα για να φωτογραφιθω.. και μου αρεσαν πολυ... οποτε.. θα ψηφισω να παρεις αν ειναι για την προστασια σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι το φοράω και για το κέφι μου πλέον αλλά και για την υγεία μου!Όλοι το χρειαζόμαστε!!!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή