Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

τι γουστάρει ο ουρανίσκος σου;

Είναι γνωστό τοις πάσι,ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των φοιτητών έχει με την κουζίνα σχέσεις εχθρικές(μπα…πολύ ελαφρύς ο χαρακτηρισμός)σχεδόν πολεμικές θα έλεγα!Καλά εντάξει υπάρχουν και οι Βέφες της υπόθεσης,γιατί όταν φτάνεις σε έσχατα σημεία πείνας,ή θα κάνεις πλούσιο το fast food της γειτονιάς σου ή θα μαγειρέψεις!Και μπορεί να σου πετύχει και τελικά να θαυμάσεις και τον ίδιο σου τον εαυτό και να παίρνεις μετά τη μάνα σου να της ιστορήσεις με κάθε λεπτομέρεια τη νίκη σου (πύρρειο βέβαια…ε!όλο και κάποιο πιάτο θα έσπασες…)επί της κακούργας μαγειρικής,που τόσο καιρό στο έπαιζε δύσκολη.Τέλος πάντων,δε μαγειρεύουμε,αλλά όταν βρεθεί φαγητό μπροστά μας ορμάμε σαν να έχουμε να φάμε σαράντα μέρες και σε λιγότερο από δευτερόλεπτο το φαγητό ξεκουράζεται στο στομαχάκι μας.Που σημαίνει,ότι γινόμαστε πολύ καλοί γευσιγνώστες. Ναι!Ναι!Μπορούμε να καταλάβουμε άνετα αν τα φασόλια της λέσχης έχουν σόδα,να σου πούμε ποιο fast food έχει το καλύτερο σουβλάκι και σε ποιο κρασάδικο θα πιείς κρασί,που δεν είναι ξύδι(και γνώσεις οινολογίας,χωρίς master στο Παρίσι παρακαλώ!)

άλλος για κοφτό μακαρονάκι...(via)


Καθώς σκεφτόμουν λοιπόν αυτά και το στομάχι μου έκανε εκκλήσεις να το φουλάρω-έτσι λέμε τώρα το γουργούρισμα-περιδιάβαινα παράλληλα στο ίντερνετ και πέφτω σ’ ένα άρθρο για το ‘’καλύτερο εστιατόριο του κόσμου’’,το noma.Χμ..σκέφτομαι,να το διαβάσω ή όχι;Είναι και η πείνα στη μέση.Τελικά το διάβασα και είδα και το μενού του.Στα τραπέζια του NOMA σερβίρονται ζωντανές γαριδούλες μέσα σε βάζο με πάγο,συκώτι μπακαλιάρου πάνω σε κρουτόν από καραμελωμένο γάλα,παγωτό καρύδι με κραμπλ βρώμης και σκόνη βατόμουρου και έχει κι άλλα το πρόγραμμα.Διάβασα και πολλά σχόλια,άλλα διθυραμβικά και ενθουσιώδη,άλλα απολύτως κατακριτικά. ‘’Με τις ποσότητες,που σερβίρουν πώς να χορτάσεις;’’έλεγε ο ένας. ‘’Μα εκεί δεν πας για να ντερλικώσεις,πας για να γευτείς κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό,είναι μια γαστρονομική εμπειρία’’ έλεγε ο άλλος.
Να σου πω την άποψή μου;Εγώ δε θα τα έτρωγα.Είναι το τι ζητάει ο ουρανίσκος κι ο δικός μου δε ζητάει κάτι τέτοιο,είναι και θέμα κουλτούρας.Δεν τρώμε τα ίδια στην Ελλάδα,τα ίδια στην Ιαπωνία.Όμως θαυμάζω αυτούς τους chef,που είναι πραγματικοί καλλιτέχνες και για να φτάσουν να δημιουργούν τέτοιου επιπέδου και υψηλής τεχνικής συνταγές έχουν αφιερώσει ώρες και ώρες πάνω από καυτά τηγάνια και κατσαρόλες με νερό,που κοχλάζει.Έχω διαβάσει κάπου κι αυτό: ‘’Αν το ανθρώπινο είδος δεν έκανε γαστρονομικές δοκιμές,θα τρώγαμε ακόμα σκέτο σιτάρι.’’
Έπειτα ακούω και τις φωνές,που λένε,πως αυτού του είδους οι μαγειρικές είναι ‘’ψευτοψαγμένες’’ και τζάμπα τα λεφτά,που δίνεις,πως η αληθινή κουζίνα κρύβεται στα απλά.
Τελικά ίσως αξίζει,να είμαστε ανοιχτοί και δεκτικοί και όπως λέμε ναι σε άλλες εμπειρίες,να πούμε ναι και στα συκώτια του μπακαλιάρου πάνω στο κρουτόν.Ίσως και να μας αρέσει και να ανακαλύψουμε και μια νέα πτυχή του εαυτού μας.Ίσως πάλι και να πετάξουμε το πιρούνι μας στην άκρη και να πάμε να φάμε σουβλάκι με πολύ κρεμμύδι.


26 σχόλια:

  1. ευτυχώς που κάνω δίαιτα και δε λιγούρεψα τίποτα από αυτά!
    σαν τα κοψίδια ,δεν βάζω κάτι άλλο ανώτερο!
    θυμάμαι όταν ήμουν φοιτήτρια ,τα αγόρια έφτιαχναν μακαρόνια και για σάλτσα έριχναν πάνω φακές από προηγούμενη μέρα ,ή μπόλικη κέτσαπ....δεν πήγαινα σπίτι τους αν δεν ειχαν φάει μετά ,σιχάθηκα όλα τα φαγητά τότε!
    καληνύχτα Ανθή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φακές για σάλτσα;;;;;Τι τρελή πατέντα είναι αυτή;;;Τι κάνει όμως κι έρμος ο φοιτητής!!
      Ε,ναι τα κοψίδια μετράνε!Συμφωνώ απολύτως!!!
      Καληνύχτα Νάσια μου!

      Διαγραφή
  2. Μεσογειακή διατροφή!!!
    Δεν υπάρχει καλύτερη και υγειινότερη
    και αν θέλουμε κάτι λιγότερο υγειινό
    συμφωνώ με τα κοψίδια της Νάσιας παραπάνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φλώρα συμφωνώ!Ελαιόλαδο,τυρί φέτα,λαχανικά!Για εμένα είναι απίστευτα γευστική για παράδειγμα μια χωριάτικη σαλάτα και απόλυτα υγιεινή!
      Τα φιλιά μου!!

      Διαγραφή
  3. Α, στο καλό!!! Με άλλες διαθέσεις μπήκα εδώ και μου έκοψες τη φόρα, την όρεξη, τα πάντα...
    ;-)
    Με λίγα λόγια... μου έκανες την καρδιά περιβόλι!!!
    ;-)
    Καλό βράδυ, κορίτσι μου!!!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννα μου!!τι διαθέσεις είχες βρε κορίτσι και σου έκοψα τη φόρα;;;Για πες!!!
      Καλό βράδυ,φιλιά πολλά!!Και πες μου τι θες να σου μαγειρέψω(!!!!)να σου φτιάξω τη διάθεση!!

      Διαγραφή
  4. Δεκτική;;;;;;;;;;;; Μπα δεν θα σε ικανοποιήσω Ανθή μου....Δεν τρώω τέτοια εκτός και αν με ταΐσουν με το ζόρι. Ευτυχώς όταν σπούδαζα ήμουν στο σπίτι μου Αθήνα και δεν στερήθηκα το φαγητό της μαμάς, ούτε έκανα πειραματισμούς. Όπου και αν ταξίδεψα όμως δεν δοκίμασα ποτέ παράξενα πράγματα.........Όσο για τους σεφ........μόνο από την εμφάνιση μπορώ να σου πω αν είναι ωραίο κάτι. Μετά ρωτάω τι περιέχει και αν δεν είναι του γούστου μου ...................γεια σας!
    Καλή σου νύχτα και καλή εβδομάδα να έχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα,η αλήθεια είναι,πως με πολύ μεγάλη δυσκολία θα έτρωγα κι εγώ κάτι τέτοιο.Πιστεύω βέβαια,πως κάθε πιάτο είναι μια νέα εμπειρία,γι' αυτό και σκέφτομαι,μήπως πρέπει να είμαστε πιο δεκτικοί.Από την άλλη είναι καθαρά θέμα γούστου,οπότε ας τρώμε αυτά,που μας ικανοποιούν και στο μάτι και στη γλώσσα!Τώρα βέβαια ως φοιτητές οι μαγειρικές περνάνε σε άλλο επίπεδο!!!χεχε
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Μπλιαχ, μπλιαχ! Παναγια μου τι τρωνε καλε μερικοι ανθρωποι ?
    Σαν την Ελληνικη κ Κυπριακη κουζινα καμια παντως :p
    Οσο και να μου αρεσει η μαγειρικη, οσο και να θαυμαζω αξιολογους σεφ καποια φαγητα ειναι απλα ''βλεπετε και μην αγγιζετε''.
    Καλη εβδομαδα Ανθη μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους,γιατί θεωρώ,πως είναι μεγάλοι τεχνίτες.
      Κι εμένα προφανώς και με συγκινεί περισσότερο η ελληνική κουζίνα,όπως επίσης δικά σας πιάτα,που έχω δοκιμάσει.Η διατροφή πάντως είναι και θέμα κουλτούρας της κάθε χώρας.Στην Ιαπωνία φαντάζομαι λένε ''πω πω τι είναι αυτά που τρώνε στην Ελλάδα!!''
      Καλή εβδομάδα!!

      Διαγραφή
  6. Θα ήθελα να φάω μια φορά σε τέτοιο εστιατόριο. Για την εμπειρία. Αλλά δε θα θελα να πληρώσω εγώ τον λογαριασμό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα το μόνο σίγουρο είναι ότι άλλος πρέπει να πληρώσει ένα τέτοιο γεύμα.Εκτός κι αν θέλουμε για τους υπόλοιπους δυο μήνες με τα λίγα ψιλά,που θα μας απομείνουν να τρώμε μακαρόνια!

      Διαγραφή
  7. Να ζητήσω συγγνώμη σε όσους διάβασαν ως τώρα το κείμενο και διαπίστωσαν ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ μπέρδεμα!όχι...όχι...δεν ήμουν μεθυσμένη....μάλλον λίγο απρόσεκτη!διορθώθηκε,οπότε όσοι θέλετε ξαναδιαβάστε το,για να καταλάβετε και καλύτερα,τι ήθελε να πει ο ποιητής!!
    Τις καλημέρες μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλημέρα καλή μου φίλη!
    ευχομαι ολόψυχα να έχεις μία όμορφη εβδομάδα!
    φιλάκια πολλά! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Κική μου!!Εύχομαι και σ' εσένα μια υπέροχη εβδομάδα!!
      Φιλιά!!

      Διαγραφή
  9. Χεχε... αν δεν είχα πάει φοιτήτρια, δε νομίζω να είχα μάθει να μαγειρεύω!!! Είχα και μια φίλη (με πολίτικες καταβολές, παρακαλώ) που με κατατόπισε υπέρ του δέοντος τότε και με έκανε εξπέρ!!
    Με τα γκουρμέ δεν τα πάω καλά, όμως. Πολύ λίγη ποσότητα, υπερβολικά πολύπλοκα... δεν ξέρω. Θα προτιμήσω τα σουβλάκια... (είμαι και 1.80, που να χορτάσω βρε παιδί μου με τον αφρό λεμονιού και ένα συκωτάκι;;;)
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλλη είσαι πανύψηλη!!!!!ε,ναι ρε παιδί μου!!Εσύ πραγματικά χρειάζεσαι κάτι να σε πιάσει!!!!Και τα πολίτικα είναι ό,τι πρέπει νομίζω!Κι όχι μόνο τα φαγητά,αλλά και τα γλυκά τους!Αχ αυτά τα σιροπιαστά!
      Καλή εβδομάδα κορίτσι μου!

      Διαγραφή
  10. εχεις βραβειο!
    http://ekfrastite.blogspot.gr/2014/05/music-award.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααααα και απο μενα το ιδιο Aνθη μου ;p

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ κορίτσια μου!!

      Διαγραφή
  11. Εμένα μόνο το παγωτό μού ακούστηκε κάπως δελεαστικό.
    Ζμπρώξε το μπολάκι προς το μέρος μου, please. :D

    Σαν την κουζίνα μας, που την ξέρουμε, τί-πο-τα, φιλενάδα. Κι αν δεν έφευγα φοιτήτρια ούτε που θα ήξερα να μαγειρεύω, γιατί εκμεταλλευόμουν το ότι η μαμά μου δεν με πίεσε ποτέ σ' αυτό. Οπότενες έλα σε μένα όταν ξανακάνει γκρρρ η κοιλίτσα, να φας α-σόδα-το φαγητό και να στανιάρεις. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χμ...το παγωτάκι κάτι λέει!!
      Λοιπόν περιμένω δείπνο!!!χεχεχε!!!Εγώ φτιάχνω εξαιρετικό τοστ!!Ναι!για πολύ γκουρμεδιά μιλάμε!!!
      Εγώ-μεταξύ μας-μάλλον βαριέμαι λίγο και στο θέμα μαγειρική!!

      Διαγραφή
  12. Δύσκολα δοκιμάζω γεύσεις που απέχουν πολύ από το γνωστικό μου πεδίο και σίγουρα δεν θα δοκίμαζα κάτι σε... ζωντανό!
    Αλλά θαυμάζω όσους δοκιμάζουν καινούριες γεύσεις (εντάξει, όχι τις ζωντανές!) και μάλιστα χωρίς να τις πληρώσουν χρυσές!
    Καλό βράδυ και... καλή όρεξη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα η αλήθεια είναι,πως δύσκολα αλλάζουμε συνήθειες!!Αυτά που μαθαίνουμε,αυτά προτιμάμε!!
      Οι γαριδούλες ναι...μάλλον δύσκολα πάνε κάτω!!!
      Καλή όρεξη και σ΄εσένα!!!

      Διαγραφή
  13. Από ζωντανά φτάνω μέχρι τα οστρακοειδή και μέχρι εδώ!
    Γενικά ου αρέσει να δοκιμάζω νέους συνδυασμούς. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση και πριν αξίξει ουρανίσκο, θα πρέπει να περάσει οπτικό έλεγχο.
    Και σίγουρα, οι ζωντανές γαριδούλες ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ να τον περάσουν!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βάσω κι εγώ θέλω να δοκιμάσω γυαλιστερές!αλλά να υπάρχει και τσιπουράκι δίπλα!Απαραίτητο με τα θαλασσινά!
      Οι γαριδούλες νομίζω δεν ενθουσίασαν κανέναν τελικά!!Ασυνήθιστο το θέαμα και μόνο!!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή